ژل ایرالوکس گل دارو

حداقل روزی 3 مرتبه هر بار به میزان 0.5 تا یک سانتی متر از ژل را بر روی لثه قرار داده و به نرمی مالش دهید.

موارد منع مصرف: - در افراد حساس به داروهای گياهی مصرف آن‌ توصيه نمی شود. - در اطفال کمتر از 6 سال مصرف فرآورده توصیه نمی شود. - اگر طی 14 روز درمان انجام نشود، با دندانپزشک مشورت گردد. - میزان غلظت اتانول در این فرآورده 5 درصد می باشد.

عوارض جانبی: مصرف ‌بيش از‌ حد آن‌ ممکن است‌ موجب تحريک مخاط لثه و دهان شود.

مصرف در دوران شیردهی و بارداری: مصرف این فرآورده در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی شود.

فراورده در دمای کمتر از 25 درجه سانتیگراد و دور از نور رطوبت و دسترس کودکان نگهداری شود.

آثار فارماکولوژی
گليکوزيدهای آنتراکينون، تانن و اسيدساليسيليک موجود دراين فرآورده با پروتئين های مـوجود در مخـاط وسلول های اپی تليال غشاءهای مخاطی واکنش مي‌دهند، در نتيجه مخاط بطور محکم تری بهم چسبيده ونفوذ پذيری سلول ها کم مي‌شود. اين‌ فرآيند به عنوان قابض شدن (astringency) معروف است و موجب محافظت لايه بيرونی مخاط لثه ها درمقابل ميکروب ها و مواد شيميائی محرک می شود. همچنين ترشحات غشاء مخاطی دهان را کاهش می‌دهد. ايرالوکس مانع رشد باکتری های استافيلوکوک طلائی، استرپتوکوک، نيسريا، پروتئوس و کانديدا آلبيکانس می شود. 
تانن‌های موجود در ‌ژل ايرالوکس خون‌ريزي لثه ها را بندآورده، اين اثر درنتيجه انقباض عروق موضعی می باشد. افزون براين خواص، اثرات ضد ميکروبی و ضد قارچی تانن موجود موجب جلوگيری از عفونتهای ميکروبی و قارچی در نسج آسيب ديده لثه می گردد. در مطالعات علمی خاصیت ضدویروسی عصاره ریوند به ویژه بر روی هرپس ویروس ها اثبات شده است. ايرالوکس بنا به دلائل فوق روی آفت دهان به خوبی موثر است. در مطالعه دو سوکور بالینی انجام شده اثربخشی فرآورده ایرالوکس بر روی عود مجدد آفت بررسی و اثبات شده است. در این مطالعه همچنین نشان داده شده است که ایرالوکس درمان مناسبی جهت کاهش درد و بهبود زخم آفت بوده و فاقد عوارض جانبی می باشد.

سایر آثار درمانی:
ژل ایرالوکس در درمان التهاب مخاط دهان و لثه (Gingivitis Stomatitis)، آفت و التهاب لثه ناشی از دندان های مصنوعی و پلاک های فلزی توصیه می گردد.

* مقدار به کار رفته از طرف شرکت سازنده مشخص نشده است