گابیس آلژینات سدیم

هر 10 سی سی حاوی 500 میلی گرم سدیم آلژینات، 267 میلی گرم سدیم بی کربنات، 160 میلی گرم کلسیم کربنات

مقدار مصرف هر دارو را پزشک تعیین می کند، ولی مقدار مصرف معمول این دارو به شرح زیر است: 
بزرگسالان و نوجوانان بالای 12 سال: مقدار معمول مصرف 10 الی 20 سی سی بعد از غذا و در هنگام خواب می باشد.
کودکان 6 تا 12 سال: مقدار معمول مصرف 5 الی 10 سی سی بعد از غذا و در هنگام خواب می باشد.

موارد منع مصرف: حساسیت به سدیم آلژینات، بی کربنات سدیم و کربنات کلسیم

مصرف در کودکان: مصرف فراورده در کودکان کمتر از 12 سال باید با تجویز پزشک صورت گیرد

تداخلات دارویی: برای جلوگیری از بروز تداخلات، دو ساعت قبل و بعد از مصرف این دارو از مصرف داروهای دیگر خودداری نمایید. این مورد به ویژه در صورت استفاده از داروهای زیر حائز اهمیت می باشد. آنتی هیستامین، آنتی بیوتیک ها (تتراسایکلین ها و کینولون ها مانند سیپروفلوکساسین)، آهن، داروهای ضد قارچ مانند (کتوکونازول) دیگوکسین، بتابلاکرها مانند متوپرولول (برای بیماری های قلبی)، داروهای اعصاب، کورتیکواستروئیدها، پنی سیلامین، لووتیروکسین، کلروکین (برای مالاریا) و بیس فسفونات ها (برای پوکی استخوان).

درجای خشک و خنک و درو از دسترس کودکان نگه داری شود

شربت گابیس، فرآورده طبیعی شرکت البزر دارو، با فرمولاسیون متشکل از سدیم آلژینات، سدیم بی کربنات و کلسیم کربنات، به منظور تسکین سوزش سر معده ناشی از بازگشت اسید معده و بهبود سوءهاضمه طراحی شده است. گابیس، در بطری های پلاستیکی 200 میلی لیتری و به فرم سوسپانسیون خوراکی تولید شده و از 6 سالگی به بعد قابل استفاده می باشد. 

رفلاکس معده که به آن رفلاکس اسید معده یا GERD نیز گفته می‌شود، وضعیتی است که در آن اسید معده به طور غیرطبیعی به مری باز می‌گردد و باعث بروز علائمی همچون سوزش سر معده، درد قفسه سینه، ترش کردن و حتی احساس وجود یک طعم تلخ در دهان می‌شود. این مشکل زمانی رخ می‌دهد که اسفنکتر تحتانی مری به‌طور غیرطبیعی باز یا ضعیف می‌شود و اجازه می‌دهد که اسید معده به مری برگشت کند. 

رفلاکس معده می‌تواند به عوارضی چون آسیب به دیواره مری، التهاب مزمن، تنگی مری و حتی سرطان مری منجر شود. عوامل مختلفی همچون چاقی، مصرف غذاهای چرب یا تند، استرس، بارداری و مصرف برخی داروها می‌توانند باعث تشدید این مشکل شوند. درمان این وضعیت معمولاً شامل تغییرات در رژیم غذایی، مصرف داروهای آنتی اسید و در موارد شدیدتر، جراحی می باشد.